Laden Evenementen

« All Evenementen

  • Dit event is voorbij.

Verslag Heritage Day Russia, 19 maart 2010

19 maart 2010

Op 19 maart 2010 werd Erfgoed dag georganiseerd door het Centrum Internationale Erfgoedactiviteiten (CIE) in samenwerking met Erfgoed Nederland en de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2007 worden regelmatig erfgoed dagen gehouden met betrekking tot het Gemeenschappelijk Cultureel Erfgoedbeleid. Rusland is een van de acht prioriteitslanden binnen het internationaal cultuurbeleid waarmee Nederland een sterke historische band heeft. De dag werd geïntroduceerd door Robert Parthesius (maritiem historicus en directeur van het Centrum Internationale Erfgoedactiviteiten) en Steph Scholten (de directeur van UvA Erfgoed).

Sjeng Scheijen (slavist en specialist op het gebied van de Russische kunst van de negentiende en vroeg twintigste eeuw) benadrukte het gebruik van de Engelse taal als voertaal tijdens deze bijzondere dag. Het loslaten van de Nederlandse taal, om te kunnen communiceren met anderen d.m.v. de Engelse taal, is het beginpunt naar het stimuleren van het samenwerkingsverband.

Doel van deze erfgoed dag was om informatie te geven over de succesvolle en minder succesvolle samenwerking tussen Nederland en Rusland. Het streven is om een goede culturele infrastructuur op te bouwen om de samenwerking te verbeteren. Nederland wil op deze wijze in multilateraal verband bijdragen leveren aan het duurzaam behoud van het . Hierbij speelt de politieke en inhoudelijke betrokkenheid een rol voor de samenwerking en daarmee voor het behoud van het gedeeld erfgoed. Het gaat om de objecten die betekenis hebben voor ons eigen leven, die iets te zeggen hebben over de geschiedenis die wij willen herinneren. En die iets te maken hebben met ons leven van nu, met onze verlangens, ambities, toekomstplannen, kortom gezegd: onze identiteit zowel in Nederland als in Rusland.

Na de introductie namen erfgoedspecialisten het woord om hun ervaringen en werkzaamheden toe te lichten.

De eerste spreker was de coördinator van de Stichting Cultuur Inventarisatie (SCI), Lia Gorter, die zich bezighoudt met het ontsluiten van collecties Hollandse en Vlaamse kunst, die als vergeten in depots zijn opgeborgen. Samen met andere professionals reisde ze naar Rusland, om daar bijvoorbeeld de collectie van het Poesjkin Museum te inventariseren. Goede registratie en documentatie binnen musea is belangrijke kennisoverdracht aan volgende generaties. In samenwerking met de Russische Museum Associatie (RMA) is de collectie van ruim driehonderd Hollandse meesters in regionale musea geïnventariseerd, gedocumenteerd en gedigitaliseerd in een speciaal ontworpen database, die gekoppeld is aan de Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (RKD).

In tegenstelling tot de goede samenwerking tussen het en RMA, verliep het onderzoek naar de vierhonderd oude scheepsresten minder soepel, volgens Benno van Tilburg van het Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). In de jaren 90’ kwam een bericht vanuit Rusland dat er een stuk van het schip van Willem Barentsz gevonden is. Dit betekende een grote vondst, zowel voor Nederland als voor Rusland. Het bijzondere van Willem Barentsz is dat hij tijdens zijn expeditietocht aan het eind van de 16de eeuw terecht kwam op Novaya Zemlya, dat noordelijker ligt dan Siberië. Vier maanden lang verbleef hij samen met zijn bemanningsleden, tijdens de wintermaanden, in Rusland. Het was de laatste reis van Willem Barentsz. Om te kunnen vaststellen of het daadwerkelijk om een vierhonderd jaar oude stuk hout ging, moest het object eerst onderzocht worden. Het heeft Benno van Tilburg jaren gekost om uiteindelijk het object goed te kunnen onderzoeken en dateren. Na een proefmonster genomen te hebben, bleek het geen restant van Willem Barentsz schip te zijn. Wel kan er verder onderzocht worden, waar het wel vandaan komt.

Marieke Kuipers, bijzonder hoogleraar Cultureel Erfgoed, vertelde over haar ervaringen met Rusland bij het restaureren van de tuinen en parken die door de Nederlandse tuinarchitect Leonardt van Hernigfelt werden aangelegd in opdracht van tsaar Peter de Grote in begin 18de eeuw. De vragen die naar voren kwamen waren: hoe behoud je zulke tuinen en parken? Welke keuzes en overwegingen maak je? Marieke Kuipers en andere professionals werken samen bij de ontwikkelingen van de restauratieplannen om de tuinen en parken weer tot leven te roepen.

De samenwerking van Peter van der Toorn Vrijthoff, architect en voorzitter van de Stichting Analyse van Gebouwen (STAG), met Russische partnerschap verliep minder goed. Hij wil een groot aantal gebouwen in Krasnaya Gorka restaureren. De woningen voor de mijnwerkers zijn door de Nederlandse architect Van Loghem begin 20ste eeuw ontworpen. Deze gebouwen zijn inmiddels erg verwaarloosd en zijn aan het vervallen. Het initiatief om de gebouwen te restaureren komt vanuit Nederland. Omdat het tot nu toe onduidelijk is wie de eigenlijke eigenaar is van desbetreffende gebouwen en ook geldgebrek is stagneren de plannen voor de restauratie.

Marlies Kleiterp, hoofd tentoonstellingen van de Hermitage aan de Amstel, benadrukte de verschillen tussen de Hermitage in Amsterdam en Hermitage in St. Petersburg. Het verschil is dat de Hermitage in St. Pietersburg meer collectie- of objectgericht is, terwijl Hermitage in Amsterdam juist publiek- of maatschappelijk gericht moet zijn omdat de Hermitage in Amsterdam afhankelijk is van de inkomsten via haar vrienden en het verkoop van de entreekaarten. Door de verschillende perspectieven en belangen verloopt de communicatie soms moeizaam.

’s Middags waren er de workshops. Ik heb zelf aan workshop 4 meegedaan. De workshop zou over het Nederlands-Russisch gemeenschappelijk cultureel erfgoed gaan met als hoofdvragen: in hoeverre heeft de Russische Federatie belang bij het behouden van gemeenschappelijk cultureel erfgoed en waarom Rusland bij de acht prioriteitslanden hoort. Over de definitie van het cultureel erfgoed en het belang van beide landen op dit gebied zou gediscussieerd worden.

De workshop kreeg onder begeleiding van Jozien Driessen van het Reve een andere draai. Er is gediscussieerd welke projecten wel succesvol waren en welke projecten niet. Het belangrijkste punt wat ik voor mezelf kan formuleren is dat het samenbrengen van kennis inzicht kan geven in ontwikkelingen in het heden en verleden. De samenwerking binnen projecten vergroot niet alleen de kennis maar creëert ook meer begrip voor elkaar.

Gegevens

Datum:
19 maart 2010
Evenement Tags:
, , , , ,