Gedoe met verzekeraars

@ Agnes: weet jij om welke bedragen het gaat (landelijk) bij de verzekeringspremies? Ken je al schrijnende voorbeelden en zijn er ook gevallen bekend waarbij het goed is afgelopen; om zo alvast een indruk te geven? Of kent iedereen wel zulke voorbeelden?

kleine musea zo ongeveer 5000 tot 8000 euro, maar grotere musea besteden toch al gauw 40, 50, 60 duizend euro per jaar aan premie

zou er zoiets mogelijk zijn als een collectieve verzekering, zoals dat ook bij ziektekosten het geval kan zijn? Misschien is dat er allang, maar als het er niet is zou het veratandig zijn als de NMV hierin bemiddelt. Dan kunnen er meteen “standaarden” aangelegd worden, die zowel duidelijkheid scheppen voor de musea als voor de verzekeringsmaatschappijen.

dat is toch lastig. een ‘onderlinge’ zou fijn zijn. ik heb daar met een grote verzekeraar verschillende keren over gesproken, maar die vinden alle musea zo verschillend dat er bijna geen chocolade van te maken is.
ik had een voorstel met vier categoriën: kunst, historie, bulk (archeologie, natuurhistorie) en techniek (rijdend, varend etc) Het bleek allemaal te ingewikkeld. Maar nu ik hoor dat ze er niet voor ons zijn maar wij alleen voor hun cash.. denk ik eruit met die handel.

@Agnes: misschien kun je nog even toelichten om welke verzekeringen het precies gaat: verzekering bij bruikleen, diefstal?

We moeten toch echt die Pavlov reactie van het verzekeren door musea gaan doorbreken. Er wordt wat af verzekerd in museumland en de enigen die er wijzer van worden lijken de makelaars en verzekeraars te zijn. Uit Europees onderzoek blijkt dat het aantal schademeldingen bij tentoonstellingen in grote musea extreem laag is. Dat komt door de hoge professionele standaard daar. En ondertussen wordt alles maar verzekerd. Stop die premiegelden in verbetering van de beveiliging.
Voorts, als we massa kunnen verzamelen voor een onderlinge museumverzekering moeten we dat onmiddellijk doen. Ook shaired liability agreements (niet-verzekeren overeenkomsten) moeten veel meer afgesloten worden. En de eigenaren van collecties (gemeenten en provincies) moeten beginnen met uit te leggen dat collecties niet langer verzekerd worden in de toekomst en dat bij schade of verlies de gemeenschap dan niet meer kan rekenen op compensatie. We nemen dan dat verlies. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat de musea qua beveligingsregime tip top in orde zijn.
Tenslotte, Vanuit Museometrie zou ik graag een groot onderzoek starten naar verzekeringen en musea. We hebben meer cijfermateriaal nodig om onze richting te bepalen.

Afgelopen week in Madrid ook weer de bevestiging gekregen dat er nog veel winst te boeken is op het gebied van musea en verzekeren. Ik zou er binnen Museometrie best een onderzoek aan willen wagen. Laten we dan beginnen met de vraag voor hoeveel er eigenlijk verzekerd wordt en waartegen. Om ons vervolgens de vraag te stellen, hoe vaak is er sprake van een incident waarbij de verzekering moet uitbetalen en om welke bedragen gaat het dan? De capaciteit binnen Museometrie is beperkt, dus elke hulo is welkom. Op wie mag ik rekenen?

Er zijn ondertussen ook reacties over een wens om te komen tot een onderlinge van verzekeraars op mijn eigen mail gekomen. Hierbij een relevante verduidelijking:

“Een onderlinge hebben wij het al eens over gehad. Het probleem zit niet alleen in de diversiteit van musea. Bij een onderlinge moet je het over redelijk identieke risico’s hebben, zowel vwb de aard van de te verzekeren zaken, de preventie, etc. maar ook over de hoogte van de te verzekeren bedragen. Verder is de vraag relevant of iedere deelnemer bereid is (de mogelijkheid heeft om) risico te lopen voor schade die bij een ‘collega’ plaatsvindt. Dat is namelijk het basisprincipe van een onderlinge.”

Eenvoudig zijn zaken bijna nooit, maar blijft interessant het verder uit te zoeken.

Zoals de oplettende lezer gemerkt zal hebben, is de titel aangepast: het woord shit heb ik in samenspraak met Agnes vervangen door gedoe. Normaal gesproken verschijnen berichten zoals ze ontstaan en blijven ze zo. In dit geval is consensus ontstaan over de wenselijkheid om een wat genuanceerder titel te gebruiken.
De kern van de kwestie verandert er niet door, ook niet de urgentie, maar het biedt op deze wijze wellicht een ingang voor meer vakgenoten om erop te reageren.
Dus graag voorbeelden, ervaringen en meningen!