Kunst in KIASMA is genieten

Eerste Pinksterdag, de 2e dag van de studiereis van de sectie Publiek en Presentatie kon niet beter beginnen. Om 10 uur stonden we voor de deur van het Museum of Contemporary Art KIASMA Een beetje lacherig spraken we over onze associaties bij deze naam. Eenmaal binnen werden we overrompeld door de prachtige  architectuur van het gebouw, open, wijds, hip, goede kleuren, mooie afwerkingen. Sfeervol dus en in het restaurant grote koffiemokken met de tekst ‘I stole this from the Museum’.

Hoofd Educatie Minna Raitman vertelde over KIASMA: a meeting place for ideas, values, interpretations, art, audiences. KIASMA komt van het finse woord ‘Chiasma’ dat ‘crossing’ betekent. Het was een overtuigend verhaal over de doelen en praktijk van dit museum. De interactiviteit die het museum uitstraalt ligt besloten in de . Het publiek is op vele manieren aan het museum verbonden als co-producer. Met 200.000 bezoekers per jaar en de grootste groep (40%) tussen de 15 en 20 jaar wordt hier een hele generatie opgevoed met het idee: is niet moeilijk. Er zijn zelfs kindergidsen in de leeftijd van 3 tot 7 jaar die dezelfde training hebben gekregen die ook aan volwassen gidsen wordt gegeven: kennismaking met het museum, inwijding in de kunst, kijkjes achter de schermen. Idee hierachter is dat rondleidingen weg moeten van het intellectuele van informatieoverdracht en dat ook het hart en het gevoel aangesproken moeten worden. Ook diversiteit wordt op veel verschillende manieren gestimuleerd: er zijn audiotours in 12 talen, ter gelegenheid van het 10 jarige bestaan van het museum is een speciale band opgebouwd met de wijk Kirikko (waar 14% immigrant is) opgebouwd en er worden allerlei verbanden gelegd met verschillende andere kunstvormen als hedendaagse dans en theater.

Kunst is in KIASMA geen moeilijk ding en nog nooit ben ik in een hedendaags kunstmuseum geweest waar ik me zo vermaakt heb. Ik heb veel gelachen, bijgedragen aan een kunstwerk, heerlijk rondgelopen en ben zelfs onderdeel geweest van een kunstwerk. Heel inspirerend. Een van de geheimen van het museum is dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen publiek en museumprofessionals: iedereen wordt gelijk en met respect behandeld. Minna zei dat er in de ideale wereld geen museum voor hedendaagse kunst nodig is. In de ideale wereld werken kunstenaars direct met publiek. Een prachtig voorbeeld daarvan is het Helsinki Complaints Choir. Twee kunstenaars hebben 4000 klachten verzameld over het dagelijks leven. Met 100 klagers is er een lied gecomponeerd en een koor gevormd dat op verschillende plekken in een performance heeft gegeven. Kijk en geniet via You Tube.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *